Ljowa (7) leeft met familie tussen hoop en vrees door dreigende uitzetting: ‘Staatssecretaris moet fout rechtzetten’ RTV Utrecht

AMERSFOORT – De toekomst van de 7-jarige Ljowa uit Amersfoort en zijn familie blijft de komende tijd onzeker. Het gezin Shahbazyan dreigt uitgezet te worden naar Armenië door een procedurele fout. De hoop is gevestigd op een nieuwe lopende procedure. De advocaat van de familie doet een beroep op het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, maar het duurt mogelijk nog een paar maanden voordat er duidelijkheid komt.

Ljowa, zijn ouders, broertje en zusje leven al lange tijd tussen hoop en vrees. Vorige week was er een protestmars in Amersfoort en een petitie is al bijna 5500 getekend. De ouders wonen al 11 jaar in Nederland, hun drie kinderen zijn hier geboren en bij een eerdere aanvraag kende de rechter het kinderpardon aan hen toe. Maar na een jaar wachten werd de IND in hoger beroep alsnog in het gelijk gesteld door de Raad van State. Daardoor dreigt het gezin Shahbazyan binnenkort uitgezet te worden naar Armenië.

“De familie kan absoluut niet terug naar Armenië”, zegt Henny van der Lelij, die onderdeel is van de steungroep rond het gezin. “Ze zijn gevlucht omdat ze ernstig bedreigd en mishandeld zijn. Om die reden staat de moeder nog steeds onder behandeling vanwege een posttraumatische stressstoornis (PTSS). De IND beweert dat er onvoldoende bewijs is voor hun vluchtverhaal. Dat klopt, want de politie in Armenië is zeer corrupt. Dit is afschuwelijk voor de ouders, maar nog meer voor de kinderen. Die zijn hier geworteld. Dat ze nu met uitzetting bedreigd worden is ontzettend onveilig voor ze.”

Leerkrachten en ouders van de Prins Willem Alexanderschool, maken zich zorgen over de dreigende uitzetting. “Volgens hen is het niet te begrijpen dat een kind, dat al zo geworteld is in de Nederlandse samenleving, en dat aan alle voorwaarden voldoet, geen aanspraak maakt op het kinderpardon.”

Willekeur

Het kinderpardon biedt asielkinderen en hun gezinsleden de mogelijkheid in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning. Daarvoor moeten ze ten minste vijf jaar in Nederland gewoond hebben zonder zicht op een verblijfsvergunning. Ljowa voldoet aan de voorwaarden, maar er is destijds geen aparte asielprocedure aangevraagd omdat hun ouders niet wisten dat dat nodig was.

Volgens Defence voor Children is er sprake van willekeur. “Ljowa is geboren na afloop van de asielprocedure van zijn ouders en heeft formeel gesproken geen asielprocedure gehad. Volgens de staatssecretaris heb je dan geen recht op een verblijfsvergunning op grond van het kinderpardon, ondanks bijna acht jaar verblijf. Opvallend is dat de staatssecretaris door de jaren heen, in negen zaken die juridisch gelijk zijn aan de zaak van Ljowa, wel een vergunning heeft verleend.”

De reden die staatssecretaris Ankie Broekers-Knol daarvoor geeft is dat die ouders een formulier stuurden aan de IND toen het kind geboren werd. Ze stelde eerder ook dat ze op grond van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur gelijke gevallen gelijk heeft behandeld. “Maar zij blijkt alleen de kinderen voor wie een irrelevant formulier werd ingediend als gelijke gevallen te beschouwen. De andere kinderen, van wie de zaak in juridisch opzicht identiek is, krijgen die vergunning niet”, stelt Martin Vegter van Defence for Children.

Raad van State

De Raad van State benoemt in haar uitspraak dat de staatssecretaris op basis van het formulier onderscheid heeft gemaakt tussen kinderen en dat zij dat mocht doen. Maar de Raad van State verzuimt volgens Defence for Children in te gaan op het feit dat het formulier irrelevant is en dat de staatssecretaris dit ook zelf erkent.

“De Raad van State moet de bewaker zijn van de naleving van de beginselen van behoorlijk bestuur. Het tegendeel is waar in deze zaak. De Raad van State legt de staatssecretaris geen strobreed in de weg om, op grond van een juridisch irrelevant gegeven, onderscheid te maken tussen gelijke gevallen. Groen licht voor willekeur. Dit is niet uit te leggen aan Ljowa en andere kinderen die hiervan de dupe zijn.”

Ook het Utrechtse Tweede Kamerlid Jasper van Dijk (SP) is verbaasd over de gang van zaken. Afgelopen zomer al riep hij de staatssecretaris ter verantwoording en deed dat twee weken geleden deed hij dat opnieuw. Een van zijn vragen: “Waarom kan de IND de procedurele fout niet herstellen en het gezin tegemoetkomen, aangezien zij aantoonbaar onder het kinderpardon vallen?”

Na de protestmars liet hij weten: “In de week van 23 november mag Broekers deze onvergeeflijke fout rechtzetten, bij het debat over de asielbegroting.” GroenLinks-raadslid Bram Leeuwenkamp liep vorige week ook mee in Amersfoort. “De menselijke maat is volkomen zoek”, vindt hij.

[Tweet:https://twitter.com/BramLeeuwenkamp/status/1453788160039821313]

Ljowa en de burgemeester

Ljowa wordt intussen zoveel mogelijk buitenschot gehouden, maar vorige week was hij wel bij de protestmars. “Hij was erg blij met de steun en vond het prachtig dat iedereen riep: ‘Ljowa moet blijven. En wij waren ook blij met de toespraak van burgemeester Lucas Bolsius en de aanwezigheid van politici”, zegt familiewoordvoerder Henny van der Lelij.

Hoewel de burgemeester boven de partijen staat, maakte hij van zijn hart geen moordkuil. Met zijn aanwezigheid bij de protestmars en zijn speech liet hij – net als in de zaak van Howick en Lili – blijken waar hij staat als het gaat om asielbeleid. Bolsius benadrukte in zijn toespraak het belang van de menselijke maat en stelt dat er bij dit soort beslissingen altijd heel goed moet worden gekeken naar de papieren werkelijkheid en de menselijke werkelijkheid.

Lili en Howick uit Amersfoort, die ook uitgezet dreigden te worden, mochten uiteindelijk blijven na vele protesten. Bolsius riep Den Haag toen al op om tot een beter asielbeleid te komen. Ook zei hij zich zorgen te maken over vele andere asielkinderen in zijn stad.

Lees ook: Bolsius opgelucht: ‘Maar nog tientallen andere kinderen zoals Lili en Howick’

Met de klas van Ljowa Prins Willem Alexanderschool besproken wat er aan de hand is. “Hij schaamt zich er een beetje voor”, liet zijn moeder Arpine eerder weten via de steungroep. “Maar we hebben hem verteld dat hij zich nergens voor hoeft te schamen. Hij heeft niets verkeerd gedaan, en wij ook niet. Wij wonen hier 11 jaar en de rechter heeft ons in het gelijk gesteld. Deze afwijzing voelt ontzettend oneerlijk.”

Read More

RTV Utrecht

%d bloggers liken dit: